Bezpośrednich narodzin Nordic Walking należy szukać u Finów. To właśnie z dalekiej i zimnej Finlandii wywodzi się Sauvakavaly- Nordic Walking- wędrówki nordyckie.

Zaczęło się od tego, iż w latach siedemdziesiątych, fińscy biathloniści, kierowani potrzebą przygotowań do zawodów, opracowali swoisty trening, który nie wymagał śniegu ani nart, a pozwalał ćwiczyć technikę chodzenia, biegania i skakania. Trening ten podobnie jak bieg narciarski, angażował do wysiłku aż 90% mięśni.

Pod koniec lat 80-tych podjęto próbę promowania Nordic Walking w kręgach sportowych i w szkołach. Prowadzono różnorodne doświadczenia i eksperymenty, aby wypromować i rozszerzyć NW. Jednak bez echa, zainteresowanie było niewielkie i dopiero w latach 90-tych NW wzbudził prawdziwy entuzjazm. W tedy to powstał w USA Power Walk, który wykorzystywał również kije jako element zwiększający efektywność marszu.

Początkowo używane kijki do biegów narciarskich okazały sie być zbyt długie i nie wygodne, ponadto przenosiły, powstające przy kontakcie z podłożem, wibracje na stawy. Po wielu próbach zastąpiono je specjalnymi kijkami do Nordic Walking.

Ostateczne zarejestrowanie i opisanie nowego sportu odbyło się w roku 1997, w Finlandii. Od tego czasu popularność tej formy ruchu stale wzrasta i rozprzestrzenia się na cały świat. Największe jej ośrodki znajdują się w Skandynawii, USA, Niemczech, Austrii, Szwajcarii. Teraz fenomenane kijjki dotarły równiez do Polski. Rosnące zainteresowanie techniką Nordic Walking w wielu krajach Europu nie tylko pokazuje, iż jest to wspaniała forma rekreacji ruchowej, ale również znajduje ona coraz szersze zastosowanie i uznanie w rehabilitacji.